André Bosman

In 2010 verruilde ik mijn bestaan als jachtvlieger in Texas voor dat van volksvertegenwoordiger in Den Haag. Inmiddels ben ik vijf jaar gestationeerd aan het Binnenhof, maar blijf ik als echte Zeeuw dagelijks zicht houden op mijn thuisbasis Middelburg. Na het besturen van straaljagers was het Kamerlidmaatschap een tweede jongensdroom die uitkwam. De VVD begon in 2010 onder leiding van Mark Rutte met de grote klus om de Nederlandse economie weer gezond te maken. Inmiddels kunnen we allemaal ervaren dat dit beleid vruchten afwerpt en ik ben trots daar mijn bijdrage aan te hebben geleverd. Dat betekent echter niet dat we klaar zijn. Nederland is continue in beweging, en misschien wel het grootste vraagstuk speelt zich af op mijn portefeuille: energie. 

We staan aan de vooravond van een aantal belangrijke keuzes. De VVD wil een betaalbare, schone en betrouwbare energievoorziening. De komende decennia zullen olie en gas waarschijnlijk schaarser worden. Tegelijkertijd neemt de vraag naar energie toe. Op termijn kan dat leiden tot stijgende prijzen, waar Nederland de dupe van wordt. Omdat wij voor olie en gas steeds meer afhankelijk worden van het buitenland, moeten wij nieuwe vormen van energieopwekking benutten. Met de kennis die we in huis hebben, kunnen wij dé energiebron van de toekomst ontdekken. Dat is een zaak van de lange adem.

Naast energie mag ik namens de VVD-fractie het woord voeren over ‘Koninkrijksrelaties’. Met de Caribische delen van ons koninkrijk zijn we drie jaar geleden de goede weg ingeslagen: de weg naar zelfstandigheid. Toch is er nog werk aan de winkel, vooral als het gaat om de financiën. De eilanden moeten op eigen benen staan, niet meer de hand ophouden, maar op een volwassen manier zelf de problemen zien op te lossen. Bij de minister dring ik consequent aan op beter toezicht op de gemaakte begrotingsafspraken met Aruba, Curaçao en Sint-Maarten. Daar blijf ik mij voor inzetten, omdat de Nederlandse belastingbetaler niet mag op